علم آموزی و صبر و ایمان را از پیامبران به ارث بردهای و به حقیقت وارث زیباییها بر گسترهٔ گیتی هستی.
قدوم سبز تو سبزینهٔ کوچه باغهای زندگی و صفا بخش خاطر پر دغدغهٔ ماست. طپش قلب تو آهنگ خوش هستی و جوشش نشاط در غزل شیوای زندگی است.
تو روشنایی بخش تاریکی جان هستی و ظلمت اندیشه را نور میبخشی. ‹ «و ما یستوی الاعمی والبصیر؛ و لا الظلمات ولا النور» و هرگز کافر تاریک جان کور اندیش با مومن اندیشمند خوش بینش یکسان نیست و هیچ ظلمت با نور یکسان نخواهد بود.
چگونه سپاس گویم مهربانی و لطف تو را که سرشار از عشق و یقین است.
چگونه سپاس گویم تأثیر علم آموزی تو را که چراغ روشن هدایت را بر کلبهٔ محقر وجودم فروزان ساخته است. آری در مقابل این همه عظمت و شکوه تو مرا نه توان سپاس است ونه کلام وصف. تنها پروانهٔ جانم بر گرد شمع وجودت، عاشقانه چنین میسراید: معلم کیمیای جسم و جان است … معلم رهنمای گمرهان است… شده حک بر فراز قلهٔ عشق … معلم وارث پیغمبران است
✅روزتان مبارک
.jpg)


.jpg)
.jpg)

.jpg)







.jpg)
.jpg)

.jpg)

.jpg)